Malta’da dikkat edilmesi gerekenler – Malta tarihi ve Malta vizesi

Malta’da gezilecek yerleri anlattığım yazının haricinde bir de Malta’da dikkat edilmesi gerekenlere, bu küçük ülkenin binyıllara yayılan tarihine ve kültürüne dair öğrendiklerimi başka bir yazıyla anlatmak istedim. Bunun dışında Malta vizesi alma sürecimde yaşadıklarıma da bu yazıda yer vereceğim.

Tabii ki Malta güvenlik telaşı yaşayacağınız tipten bir ülke değil, fakat anlatacaklarım biraz daha hazırlıklı gitmenize yardımcı olabilir.

Malta’da dikkat edilmesi gerekenler

İngiliz etkisi

Malta’nın uzun tarihinde nispeten kısa bir periyot boyunca (1800-1964) hâkim olmuş İngilizlerin, adanın günümüzdeki haline biçim veren çok önemli tesirleri olmuş. Esasen yakınen bildiğimiz üzere İngiliz İmparatorluğu, kültürel emperyalizm manasında epeyce başarılıdır ve Malta’da da bu tesirlerini rahatça görebiliyoruz. Bu tesirlerin en başında adadaki insanların lisan kullanımı geliyor. Maltaca lisanı aşağıda bahsedeceğim üzere Arapça-İtalyanca karışımı tuhaf bir lisan olsa da beşerler ortasında İngilizce konuşma oranı epeyce yüksek. Aslında İngilizce, Maltaca ile birlikte hala adanın 2 resmi lisanından bir tanesi. Münasebetiyle tabelalar çoklukla çift lisanlı, hatta dükkan tabelalarında ve havaalanında İngilizce’nin çok daha baskın olduğunu söyleyebilirim. Hasebiyle neredeyse herkes uygun seviyede İngilizce konuşabiliyor, siz de İngilizce konuşarak hiçbir irtibat sorunu yaşamazsınız.

İngiliz tesirini en ete kemiğe bürünmüş formda göreceğiniz yerler, Valletta ve ülkenin farklı yerlerinde bulunmayı sürdüren telefon kulübeleri olmalı. Her ne kadar birçoklarının içinde artık telefon bulunmasa da kulübeler duruyor ve turistlere Instagram fotoğrafı çektirmelik imkanlar sunuyor hala. Ayrıyeten İngiliz devrinden kalma sarı renkli eski otobüsler, artık hudutlu sayıda olsalar da ortada bir karşınıza çıkabiliyor. Yeniden Malta araç plakaları da İngiliz plaka sistemine nazaran oluşturulmuş.

Ancak gündelik hayatta en büyük İngiliz tesiri, hiç elbet trafiğin soldan akmasında görülüyor. Tıpkı bir öbür eski İngiliz sömürgesi Kıbrıs üzere trafik Malta’da da soldan akıyor. Münasebetiyle buradaki otomobillerin direksiyonu sağda bulunuyor. Karşıdan karşıya geçerken gerçek istikamete bakmayı öğrenmeniz (yani evvel sol yerine sağa bakmanız) biraz vakit alacaktır.

Bir öteki değerli İngiliz tesiri ise elektrik sisteminde karşınıza çıkıyor. Malta’da elektrik prizleri Büyük Britanya ve öbür eski İngiliz sömürgelerindeki üzere G tipi (Type G). 3 dikdörtgen kesitli çubuktan oluşan prizlerin kullanıldığı bu tipe uygun adaptörlerden birini ya gitmeden edinin ya da Malta’ya iner inmez alın. Havaalanında G tipi adaptörlerin fiyatı 15 € civarında. Bir not, bizim kaldığımız butik otel üzere birçok otel odasında şarj için USB girişlerin de bulunduğunu zannediyorum ancak önlemli olmakta yarar var.

Bunlar haricinde Malta’da çok sayıda eski, terkedilmiş üzere görünen binayla karşılaşacaksınız ve bunların kıymetli bir kısmının girişinde İngilizce tabelalı kapalı dükkanlar göreceksiniz. İngiliz tesirinin gündelik hayata yansımasının çok uzun yıllara dayandığını net bir biçimde anlayacaksınız bu sayede.

Ulaşım ve Tallinja Card

Malta, 316 km²’lik küçük yüzölçümüne karşın dağınık coğrafik yapısı nedeniyle güçlü bir ulaşım sistemine muhtaçlık duyuyor. Bana kalırsa bu sistemi de muvaffakiyetle tesis etmişler. Nitekim Malta’da otobüs ağı epey kuvvetli. Gitmek istediğiniz her yere bir formda toplu taşıma kullanarak gidebilmeniz çok mümkün. Sırf Gozo adasına gitmek için gemiye binmeniz lazım (ki bunlar da sık sık kalkıyor), onun dışında ülke genelinde otobüs sistemi epeyce yaygın ve başarılı diyebilirim. Gozo adasına indikten sonra da gitmek istediğiniz Victoria üzere öbür yerlere yeniden otobüsle gidebiliyorsunuz.

Yalnız otobüsler dakika başı geçmediği için hangi otobüsün hangi saatte geçtiği konusunda fikriniz olmasında büyük yarar var. Bu nedenle telefonunuza Tallinja uygulamasını kurmanızı şiddetle tavsiye ederim. Otobüs güzergahları ve beklediğiniz bir otobüsün durağınızdan kaç dakika sonra geçeceğini öğrenebilmeniz için bu uygulamadan ziyadesiyle yararlanacaksınız. Uygulama kullanmayacaksanız en azından saatleri görmek için Malta Toplu Taşıma sisteminin sitesinden faydalanabilirsiniz.

Otobüslerde biniş biletini sürücüden de şahsen alabilirsiniz, fakat bunun yerine bir Tallinja Card alıp onu kullanmanızı öneririm. Gerçekten tek otobüs biniş fiyatı 2 € ve adada en az 3-4 gün duracaksanız her binişte bu parayı ödemek pek karlı olmuyor.

Tallinja Card, Malta’nın resmi toplu taşıma kartı. Üstte söylediğim üzere Malta’nın toplu taşıma sistemi epey gelişmiş ve Tallinja Card sistemi de her türlü muhtaçlığa yönelik farklı seçenekler sunan, düzgün düşünülmüş bir sistem. Adada geçireceğiniz kısıtlı müddette bu sayfadaki 3 karttan birini kullanabilirsiniz. Biz 21 Euro’luk Tallinja Explore Card aldık ve 4 günden kısa bir müddette verdiğimiz parayı ziyadesiyle çıkarmıştık. Havaalanı gidiş gelişleri de dahil olmak üzere her türlü otobüs seyahati bu kartla fiyatsız (Tallinja Direct denilen ekspres seferleri saymazsak) Hasebiyle başınız rahat dolaşmanız için bu kartı öneririm. Havaalanından çıkmadan bu kartı kiosklardan alabilirsiniz.

Trafik

Tabii Malta’da otobüslerin ne kadar yaygın olduğundan bahsetmişken trafik durumundan da bahsetmek gerekir. Hayli küçük bir yer olması sebebiyle Malta’da Türkiye’den alıştığımız çok şeritli yollardan neredeyse hiç göremeyeceksiniz. Hele adanın merkezi diyebileceğimiz Valletta ve Sliema bölgelerinde yollar epeyce dar, münasebetiyle trafik günün büyük kısmında hayli sıkışık vaziyette. Otobüsler yaygın ve en dar sokaklara bile giriyorlar, bu da trafik sıkışıklığını artıyor elbette. Ben Sliema-San Ġiljan bölgesinin deniz kenarı kısımlarını İstanbul’daki Bebek-Ortaköy civarı kıyı yoluna, çabucak üstündeki dar orta sokakları ise Cihangir tarafına benzettim naçizane. Araç trafiği açısından benzeri formda sıkıntılı bir yer olduğu için, aslında çok kısa aralık kat etseniz bile otobüste harcadığınız müddet genelde beklediğinizden daha fazla oluyor, bunu da göz önünde bulundurun planlamalarınızda.

Para birimi

Malta 1964’te Büyük Britanya’dan bağımsızlığını kazanmış olsa da 1972’ye kadar kendi para ünitesine sahip olmamış. Bu tarihte Malta Lirası dediğimiz para ünitesi tedavüle girmiş.

2004’te Malta’nın AB’ye girmesinin akabinde Euro’ya geçiş süreci başlamış ve 2008’de Euro, Malta’nın resmi para ünitesi olmuş. Günümüzde hala Euro, Malta’nın tek para ünitesi olarak kullanılmayı sürdürüyor. Fakat harcamalarınızda kredi kartını da neredeyse her yerde kullanabileceğinizi söylemem gerekir.

Malta Pass

Malta’da geçireceğiniz gün sayısına nazaran Malta Pass almayı düşünebilirsiniz. Malta’daki birçok turistik noktaya fiyatsız giriş sağlayan Pass’ler, 24, 48 ve 72 saatlik 3 seçenek halinde sunuluyor. Ve de online olarak alsanız bile kart fizikî olarak posta yoluyla gönderiliyor. Kartın Malta’da kalacağınız otele gönderilmesini sağlayabilirsiniz ki bu usul epeyce makul, lakin teslim mühleti yaklaşık 1 gün olduğu için Malta Pass alacaksanız gelmenize en az 1 gün kala satın alımı tamamlamanızı tavsiye ederim. Biz otelimize geldiğimizde kartlar mektup olarak gönderilmiş, zarf içinde gelmişti bile.

Malta Pass ile Ġgantija, Fort St. Elmo, Ħaġar Qim, Hoş Sanatlar Müzesi üzere yerlere fiyatsız girebilir, ayrıyeten Malta yahut Gozo’dan yalnızca birinde kullanılmak üzere hop-on hop-off otobüsüne fiyatsız binebilirsiniz. Lakin St. Paul Katedrali girişinde yahut toplu taşımada geçmediğini de belirteyim. 3 günlük kartın fiyatı 52.95€, üstüne biraz da kargo fiyatı koyuyorlar. Tekrar de şayet dolu dolu bir seyahat planı yaptıysanız bu kartın epey karlı olacağını söyleyebilirim.

Hazır hop-on hop-off demişken, Malta yahut Gozo’daki neredeyse değerli her noktayı görmek için bu otobüsleri kullanabileceğinizi söylemek isterim. Olağanda bu otobüsler belli yerleri görüp geçerler, ancak Malta’da aslında fazla sayıda görülecek yer olmamakla birlikte bu yerler adaların farklı köşelerine dağılmış vaziyette. Kısıtlı vaktinizde bu otobüsler her yerle ilgili en azından bir fikir sahibi, bir göz aşinalığı sahibi olmanızı sağlıyor. En azından Gozo’yu gezmek için epey pratik olduğunu söyleyebilirim.

Rüzgar

Malta’nın dünyanın en güneşli ülkelerinden biri olduğu daima söylenir. Fakat adanın bu kadar çok söylenmeyen bir öteki fizikî özelliği de hayli rüzgarlı olması bence. Olağan ki yalnızca birkaç gün geçirdikten sonra bu genel yorumu yapmam yanlışsız olmayabilir lakin Akdeniz’in ortasında küçük bir ada ülkesi olarak Malta’nın rüzgara açık bir yer olduğunu iddia etmek sıkıntı değil.

Rüzgar münasebetiyle deniz dalgalı olabiliyor, uçaklar inip kalkarken biraz korkutucu anlar yaşanabiliyor. Tahminen de en değerlisi, meteorolojinin verdiği sıcaklık iddialarının rüzgardan ötürü daha aşağısını hissetmeniz çok mümkün, hasebiyle kıyafet seçimini yalnızca sıcaklığa bakarak yapmamanızı önerebilirim.

Sokakların ve meskenlerin genel görünümü

Anladığım kadarıyla klâsik Malta meskenlerinin en bariz özellikleri 2-3 katı geçmemeleri ve üst katlarda bulunan cumbalar. Rengarenk boyalı cumbalar Malta’yı tanımlayan şeylerden biri olarak kabul ediliyor (Magnetlerde bile cumba temasını sık sık gördüğüm için bu türlü bir çıkarım yapabiliyorum). Lakin konutlarda daha çok sarı tonları hakim üzere, hakikaten Malta’da kireçtaşı ve kumtaşı çok yaygın biçimde bulunuyor ve mimariyi domine etmişler. Bilhassa Sliema civarındaki konutlarda art-deco biçimde mimarilere de rastladığımı söyleyebilirim kısıtlı mimari bilgimle.

Ancak bu meskenlerin sayısı giderek azalıyor üzere. Hakikaten denize epeyce yakın yerlerde çok süratli bir kentsel dönüşüm sürüyor. Eski 2 katlı binalar yıkılıp yerlerine yüksek katlı rezidanslar dikiliyor, bunları da muhtemelen bol paralı Avrupalılara ve öteki yabancılara satıyor yahut kısa müddetler için kiralıyorlar. Bu da tahminimce Valletta-Sliema civarının genel manzarasını ve muhtemelen yaşayanların profilini epey değiştirmiş olmalı.

Yemekler

Malta mutfağı dendiğinde çok kendine mahsus, eşsiz bir yemek kültüründen bahsedemeyiz alışılmış ki. İtalyan-Akdeniz ekolünün temsilcisi denebilecek Malta mutfağının araştırdığım kadarıyla kesinlikle yenmesi gereken kendine has bir yemeği yoktu. Tekrar de birkaç meşhur yöresel Malta restoranına gidip kendiniz de görebilirsiniz, deniz eserleri konusunda çeşitli seçenekler sunuluyor. En azından Malta tabağı (Maltese platter) denen yöresel aperatif tabağını deneyebilirsiniz. Yemeklerin yanında gelen ekmekler de pek hoştu. Alkollü içecek olarak da Cisk marka klasik lager birayı deneyebilirsiniz, çok özel bir tarafı olmasa da.

Ancak Malta’da Türk, Uzakdoğu, İtalyan ve hatta Lübnan restoranları bulunuyor ki bunlar her türlü Malta restoranından daha tatmin edici olabilir sizler için.

Din

Malta halkının epeyce koyu Katolik olduğunu söyleyebilirim. Biraz araştırma yaptıktan sonra Hıristiyanlığın devlet ve kanunlar tarafından ne kadar korunduğuna tekrar ikna olsam da aslında Malta’da dolaşırken gördüklerim de beni bu mevzuda ikna etmeye yetmişti aslında. Mesela Malta’da boşanmanın fakat 2011 yılında yasallaştığını yahut kürtajın hala yasak olduğunu öğrendiğimde ülkede dinin yerine dair bakış açım pekişti diyebilirim.

Çok küçük bir ülke olan Malta, gördüğüm tüm ülkeler içinde ünite alan başına en çok kilise ve öteki dini sembollerin düştüğü yer olabilir (316 km²’lik ülkede 360 civarında resmi kayıtlı kilise varmış, km² başına 1’den fazla yani). Konutların girişlerindeki küçük ikonalardan, bilhassa şenlik vakitlerde sokaklara konulan kocaman flamalara dek Katolik Hıristiyanlığın Malta toplumu için çok büyük yer kapladığını belirtmek gerekir. Ülkenin en değerli hastanesinin ismi bile Mater Dei, yani Tanrının Annesi (Meryem’e ithafen). Alışılmış son yıllarda pazar ayinine gitme oranında ve kilise düğünlerinde büyük bir düşüş yaşanmış olsa da sık sık gerçekleşen dini şenlikler, (festa) Hıristiyanlığı unutturmuyor halka. Yıl boyunca kent ve köylerde şenlikler devam ediyor. Buradaki takvimden programın yoğunluğunu anlayabilirsiniz.

Hatta biraz şanslıysanız turist olarak siz bile hissenize düşeni alabilirsiniz. Biz gittiğimizde Valletta’nın bitişiğinde bulunan Floriana’da St. Publius Festivali vardı mesela. St. Publius Katedrali’ndeki Publius ikonu dışarı çıkarılıp sokaklarda gezdiriliyor. Flamaların asılı olduğu sokaklarda bandolar geçiyor, konutların balkonlarından kıyılmış kağıtlar konfeti üzere atılıyor. Kortej geçerken polisler caddelerdeki trafiği kesiyor. Bence en tuhafı, bu konutlarda oturanlar aşağıda bulunan kalabalığa balkonlarından şenlik için bilhassa aldıkları yahut artık kullanmadıklarından kurtulmak istedikleri top, oyuncak ayı, şapka, deniz yatağı yahut simit üzere değişik eşyaları atıyor ve aşağıda bekleyenler güya para yahut ziynet eşyası atılmış üzere ganimeti kapabilmek için birbirini eziyor adeta. Akşamları da her yer ışıklandırılıyor ve havai fişekler atılıyor. Bu esnada gün boyunca barların önü epey kalabalık oluyor ve halk zilzurna sarhoş olana dek içiyor. Şurası kesin ki bu şenliklerde bulunmak bile epeyce değişik bir tecrübe, biz tesadüfen içine düştük fakat çok farklı, enteresan anlar yaşadık orada.

Aynı anda yakaladığımız dandik bir simit için adamın biriyle neredeyse arbede edecektim o denli düşünün. Bu eşyaları kapmanın bir çeşit uğur getirdiğini düşünüyor olmalılar, ben öteki bir açıklama bulamadım bu ısrara.

Malta tarihinin kısa özeti

Günümüzde Malta’yı oluşturan 3 ada, çok kadim vakitlerden beri insan yerleşimlerinin bulunduğu yerlermiş. Malta topraklarındaki tek UNESCO dünya mirasının genel isimlendirmeyle “Malta’nın Megalitik Tapınakları” olması tesadüf değil, hakikaten bu tabir 5000 bin yıl kadar evvelden kalma haşmetli Cilalı Taş Evresi tapınaklarını kapsıyor. Buralarla ilgili daha ayrınılı bilgileri Malta’da gezilecek yerler yazımda anlatmıştım.

Zaman içinde Fenikeliler, Kartacalılar ve Roma-Bizans İmparatorluklarının varlıklarını sürdürdüğü adalar, 250 yıl kadar Müslüman Arapların denetiminde kalmış. 1091’de Norman kumandan Roger’ın burayı fethetmesiyle bence günümüzdeki Malta’ya kimliğini veren 2 kıymetli öge Malta’ya büsbütün yerleşmiş: Katolik Hıristiyanlık ve Avrupa’nın bir modülü olma hissi. Bu tarihten sonra bir periyot Sicilya Krallığı ve İspanya’daki Aragon Krallığı’nın bir modülü olan adalar 1530’da, kısa mühlet evvel Rodos‘tan Osmanlılar tarafından çıkarılmış şövalyelere kiralanmış. Lakin ada tarihinde çok büyük yeri olan 2 büyük Osmanlı kuşatmasını püskürtmeyi başaran şövalyeler, adanın kalıcı hakimi olmuşlar ve artık Malta Şövalyeleri ismiyle anılmaya başlanmışlar. Şövalyeler devrinde Valletta kenti büyümüş, güçlü surlar inşa edilmiş ve Mdina başta olmak üzere farklı yerleşimler kurulmuş.

1798’de Mısır’a sefere çıkan Napolyon’un fethettiği adada Fransız egemenliği çok kısa sürmüş. Her ne kadar adada önemli yönetimsel iyileştirmelere gitmiş olsalar da bilhassa Katolik kiliselerine karşı halleri nedeniyle ada halkı ve kalan şövalyeler, Fransızlara karşı İngilizlerden yardım istemişler ve 1800’de ada İngiliz sömürgesi haline gelmiş.

Bu tarihten sonra İngiliz İmparatorluğu’nun bir kesimi haline gelen Malta üzerinde İngilizlerin tesirini hala görmek mümkün, üstte anlatmaya çalıştım. Bunlar dışında uzun yıllar boyunca stratejik bir İngiliz üssü olarak vazife yapmış. 1. Dünya Savaşı’nda İngilizlerin reviri olmuş, 2. Dünya Savaşı sırasında ise İtalyan ve Alman güçleri tarafından ağır halde bombalanmış. Fakat ada kendini savunmayı başarmış ve 1942’de ada halkına Kral 6. George tarafından George Nişanı verilmiş. Günümüzde Malta bayrağında bulunan haç, bu nişanın ta kendisi.

21 Eylül 1964’te İngilizlerden bağımsızlığını kazanan Malta, 1974’te cumhuriyet oldu ve 1980’de resmen tarafsızlık siyasetini benimsedi. 1989’da Sovyet önder Mihail Gorbaçov ile Amerikan Başkanı George H.W. Bush ortasında gerçekleşen ve Soğuk Savaşın bitişini simgeleyen Malta Zirvesinin burada yapılmasıyla hala gurur duymaktalar.

Malta 2004 yılında Avrupa Birliği’ne dahil oldu. 2008’de ise Malta Lirası tedavülden kalkarak yerini Euro’ya bırakmış. Hasebiyle günümüzde Malta’nın resmi para ünitesi Euro olmuş. Günümüzde de hem Avrupa Birliği’nin hem de Avrupa’nın kültürel mirasının bir kesimi olarak varlığını sürdürüyor. Değişik olan ise Malta’nın askeri manada üstte bahsettiğim tarafsızlık siyasetini hala sürdürüyor olması, gerçekten Malta AB’nin çoğunluğunun olduğu üzere NATO’nun bir kesimi değil. Bu tuzu kuru politikayı coğrafyalarına borçlu olduklarını düşünüyorum, hakikaten Finlandiya ve İsveç üzere Rusya “tehlikesiyle” yüz yüze olduklarını düşünseler hiç vakit kaybetmeden NATO’ya başvururlar diye düşünüyorum.

Malta coğrafyası

Malta ülkesi 3 ana adadan oluşuyor. Ülkeye ismini veren asıl ada olan Malta adası, başşehir Valletta, Luqa Memleketler arası Havaalanı ve görülebilecek öbür birçok yere konut sahipliği yapan temel ada pozisyonunda bulunuyor. İkinci büyük ada olan Gozo Malta kadar büyük olmasa da kendine ilişkin bir kültürü ve tarih anlatısı olan, tıpkı Karşıyakalıların İzmir’e yaptığı üzere kendini farklı bir biçimde pozisyonlandırmaya çalışan, yerleşim üniteleri, taş periyoduna kadar uzanan tarihi kalıntıları ve tekrar turistik ziyaret noktalarıyla Malta Cumhuriyeti’nin epey kıymetli bir modülü pozisyonunda. 3. ada olarak isimlendireceğim Comino ise Gozo ile Malta ortasında bulunuyor. Aslında kalıcı yerleşimi yok denecek kadar az olsa da turistlerin uğrak yeri haline geldiği için plajları gün içinde kalabalık olabiliyor. Malta Cumhuriyeti’nin toplam yüzölçümü 316 km², yani Türkiye’nin yüzölçümü olarak en küçük ili Yalova’nın yarısından daha küçük bir alana sahip.

Maltaca

Malta’da Maltaca lisanı konuşuluyor. Açıkçası duyduğunuzda Arapça’yı ziyadesiyle hatırlatacaktır. Gerçekten lisandaki temel sözcüklerin büyük kısmının Arapça’dan geldiğini söyleyebiliriz. Mesela ülkenin turistik yerlerinden biri olan Kızıl Kule (The Red Tower) Maltaca’da Torri l-Aħmar olarak geçiyor. Ahmer Arapça’da kırmızı demek bildiğiniz üzere. Bana Arapça’yla İtalyanca’yla enteresan bir karışımı üzere geldi, gerçekten torre İtalyanca kule demek. Bu durum temel olarak adada uzun süren Arap varlığına ve Sicilya Arapçası denilen, kıymetli bir mühlet bölgede hakim olmuş lisana bağlanıyor.

Öte yandan ada, 160 yıl kadar İngiliz sömürgesi olarak kaldığı için İngilizce lisanı de epey yaygın bir formda konuşuluyor. İtalyanca da yaygın biçimde bilinen lisanlar ortasında.

Malta vizesi alma süreci

Malta Ankara Büyükelçiliği’nin kişisel turistik vize başvurusu kabul ettiğine dair hiçbir somut kanıt elde edemeyince mecburen VFS üzerinden Malta vizesine başvurdum. Doğal olarak 30 Euroluk servis ücretini ödemeye razı oldum.

Malta vizesi evrakları ve başvuru

Bu kısımda fazla ayrıntıya girmeyeceğim. Hakikaten standart Schengen vizesinden farklı bir doküman toplamamız gerekmedi. Müracaatta da VFS sitesindeki evrak listesine ek pek birşey götürmedik, ek olarak yalnızca her zamanki üzere planımı açıklayan bir dilekçe yazdım. Tekrar birebir sitede bulduğum formun çıktısını doldurup, istenen bütün evrakları toplayıp tekrar VFS üzerinden randevu aldım. Kız arkadaşımla Ankara’da Çukurambar’daki VFS merkezine gidip girişte aldığımız sıra numarasının gelmesini bekledik.

Diğer birçok Schengen ülkesi içinde bizden diğer Malta’ya başvuran yoktu sanırım. Tekrar de biraz beklememiz gerekti. Sıra numaramız yandığında bizden evvel Malta vizesi için başvurmuş öbür birini görmemiştik daha. Sonrasında bankoya gidip dokümanları verdik. Bana kalsa dokümanlarımızda hiç sorun yoktu ancak 3 hususta kahır çıkardı vazifeliler:

1. Sağlık sigortasını her zamanki üzere seyahatimizin bitişinin birkaç gün sonrasına dek devam edecek formda almıştık. Lakin öğrendiğimize nazaran Malta’ya seyahatin bitişinden 15 gün sonrasına kadar uzanan sıhhat sigortası yaptırmak gerekiyormuş. Bu nedenle çabucak sigorta şirketimizi arayıp 10 günlük yerine 1 aylık sigorta yapmalarını talep etmek zorunda kaldık. Sonra yeni sigortanın çıktısını alıp dokümanlara ekledik.
2. SGK dökümünü E-devlet’ten alalı yaklaşık 10 gün olmuştu. Fakat dökümün en fazla bir haftalık olması gerekiyormuş. Bu yüzden SGK dökümünü yine çıktı aldık.
3. Benim birikimlerim bir online bankada olduğu için ıslak imzalı döküm alamıyorum haliyle. Bunun yerine geçen barkodlu çıktılar götürüyorum. Daha evvel bundan dolayı pek sorun yaşamamıştım lakin VFS vazifelileri ıslak imza eksikliğinin sorun çıkarabileceğini söyledi. Hiç ikna olmasam da benden dilekçeme ek yapıp bu durumu açıklamamı istediler. Ben de dilekçeme çabucak ek bir paragraf yazıp durumu açıkladım.

Bu bahsettiğim enteresanlıklara karşın çok fazla gecikmeden evrakları verip 80 €’luk vize fiyatını de VFS gişelerine yatırınca, sonra da parmak izi verip ve fotoğraf çektirince işler bitti. Anladığım kadarıyla Malta’ya pek müracaat olmuyor, bu nedenle enteresan şeylere takılıyor olmalılar, üstte bahsettiğim durumlar da işsizlikten türettikleri gariplikler üzere geldi bana açıkçası.

Başvuru üzerinden lakin 4-5 gün geçmişken vizemiz çıktı. Bana beklediğimin de ötesinde, 1 yıl geçerli çok girişli vize vermişler sağolsunlar. Üstelik dokümanlar İstanbul’a gidip oradaki konsolosluk tarafından değerlendirildiği halde her şey çok süratli bir formda halloldu. Vizemde benim müracaatta verdiğim değil, VFS müracaat merkezinde çektirdiğim berbat fotoğraf vardı. Hasebiyle vizede hoş bir fotoğrafın çıkmasını istiyorsanız müracaata da traşınızı olup, makyajınızı yapıp gelin derim.

Şunu da belirtmeliyim ki müracaatımdan 2 gün kadar sonra Malta İstanbul Konsolosluğu beni telefonla aradı. Daha evvel pek karşılaştığım bir durum değildi. Dönüş uçağı rezervasyonumu evraklar ortasında görmemişler, onu sordular. Evraklar ortasında bulunduğunu, tekrar bakmalarını söyleyince gördüler. Bu esnada hazır aramışken bana öbür sorular da sordular: tek başına mı gidiyorsun, Malta’da bir tanıdığın var mı, kaç gün kalacaksın üzere sorular… Hepsine cevap verince içlerindeki kuşkuları gidermiş olmalıyım. Toplamda 110 € ödeyerek, 4-5 gün içinde Malta vizemi almış oldum özetle.

Bitirirken

Malta, Türkiye yahut Avrupa’nın geri kalanı üzere sayısız turistik yeri barındırmıyor olsa da görmekten pişmanlık duyulmayacak bir yer bence. Bütün ülkeyi ulaşım imkanları kısıtlı bir Avrupa kenti üzere değerlendirebilirsiniz, hasebiyle vize almak da çok güç olmadığından buraya ayıracağınız vakit kayıp olarak değerlendirilmemeli diye düşünüyorum.